Στην Πάτρα βαρύ πένθος επικρατεί για τον 13χρονο Παναγιώτη Αγγελόπουλο, ο οποίος έδωσε τη δική του μάχη με τον καρκίνο. Μια αθεράπευτη αγάπη για τη ζωή τον διακατείχε και είχε τη δύναμη να παλέψει με την ασθένεια για σχεδόν τρία ολόκληρα χρόνια. Μια ζωή που θα τραβούσε το βλέμμα των παρευρισκομένων με την ενέργεια και το πείσμα που έδειχνε.
Ο Παναγιώτης έκλεισε τα μάτια για τελευταία φορά τη Δευτέρα 1η Απριλίου του 2024 στην Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών, μετά από μακροχρόνια νοσηλεία. Παρά το γεγονός ότι οι γιατροί είχαν δώσει ένα πολύ περιορισμένο χρονικό περιθώριο, η επιθυμία τες μικρού να ζήσει ήταν πανίσχυρη, όπως και η αγάπη της μητέρας του, Βασιλικής Κόρακα, που δεν σταμάτησε ποτέ να ελπίζει.
Ο νεαρός Παναγιώτης θα γιόρταζε τα 13α γενέθλιά του την επόμενη Κυριακή. Ένα παιδί πλήρες θάρρους και με όνειρα για το μέλλον, εκφράζοντας την αγάπη του για τη μουσική και το τραγούδι μέσα από το πιάνο του. Στο σχολείο του, το 61ο Δημοτικό Σχολείου Πατρών, ήταν αγαπητός καθώς ήταν γενναιόδωρος με όσους τον περιστοίχιζαν, ακόμα κι όταν οι συνθήκες την υγείας του ήταν δυσμενείς.
Παρά τη διαλυμένη οικογένεια από τους γονείς του σε νεαρή ηλικία, ο Παναγιώτης έδωσε δύναμη στη μητέρα του και αγγαλιάστηκε δυνατά τον αδερφό του από τον γάμο της με τον Τάσο Βασιλακόπουλο. Ο Θανάσης Αγγελόπουλος, ο πατέρας του, μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια, δεν σταμάτησαν να τον υποστηρίξουν μέχρι την τελευταία του ανάσα.
Οι γονιίς του Παναγιώτη, οι παππούδες και οι γιαγιάδες του, εντάσσοντας τον στην ευρύτερη οικογενειακή φωλιά τους, τον περιέθαλψαν με βαθιά αγάπη. Σε κάθε βήμα της πορείας του, είχε τη συμπαράσταση του Συλλόγου «Φλόγα» και της γιατρού του συλλόγου, Αφροδίτης Γκινοπούλου, καθώς και την τρυφερή φροντίδα του προσωπικού της Παιδιατρικής Κλινικής υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Γαβριήλ Δημητρίου.
